De afspraken in Bali op een rij
De afspraken in Bali op een rij
ANP Twee jaren van onderhandelingen: Bijna 190 landen zijn het eens geworden om met twee jaar durende onderhandelingen, uiteindelijk in 2009 in Kopenhagen een nieuw milieupact te sluiten. Dit zal in 2012 in werking treden, als het Kyoto-verdrag is verlopen.
De eerste gesprekken beginnen in april 2008. De landen zijn overeengekomen dat ,,diepgaande vermindering van wereldwijde emissies vereist is om de uiteindelijke doelstellingen te bereiken”. Arme en rijke landen: In de tekst wordt onderscheid gemaakt tussen rijke en arme landen. Het roept de rijkere landen op tot meetbare uitstootbeperkingen en ontwikkelingslanden tot ‘verminderingsacties’.
Routekaart Bali: In de zogeheten ‘Bali routekaart’ staan afspraken over het terugdringen van de uitstoot van broeikasgassen, het brengen van schonere technologieën naar ontwikkelingslanden, het stoppen van ontbossing, het helpen van arme landen bij de bescherming van hun welvaart en bevolking tegen de gevolgen van klimaatverandering zoals droogte, cyclonen en stijgende zeeën. Fonds voor arme landen: Het VN-fonds om arme landen te helpen bij klimaatschade moet beter worden gevuld. Het adaptatiefonds bevat nu slechts 25 miljoen euro, maar kan toenemen tot ongeveer een à drie miljard euro per jaar rond 2030 als investeringen in groene technologie in ontwikkelingslanden toenemen.
Emissierechten: Een betaal- en behoudsysteem moet de CO2-uitstoot door ontbossing terugdringen. Armere landen mogen vanaf 2013 emissierechten verkopen aan rijkere landen als ze hun tropische bossen niet aantasten.
Groene technologie: Groene technologie vormt een belangrijke eis van de ontwikkelingslanden. Zij willen geen economische groei opofferen om klimaatverandering tegen te gaan, maar kunnen klimaatvriendelijkere technologieën niet betalen.
Maar de verscheidene milieuorganisaties spreken van schande en schaamte. De bedoeling was det er in de afgelope twee weken al akkoord bereikt moest zijn over de punten in het akkoord. Maar de vertegenwoordiger van 190, jawel en 190! landen zijn niet verder gekomen dan een overeenstemming te bereiken een nieuw afspraak te maken voor verdere onderhandelingen Denemarken in 2009. Deze protocole moet tevens de vervnger zijn van Kyoto-protocole, wat afloopt in 2012.
De milieuorganisaties vinden buitengewoontelijk gemiste kansen. Zo vindt Oxfam Novib jammer dat de ingezetenen van de arme landen er dupe van zullen worden. Ook opmerkelijk is dat de landen als VS en China eigenlijk tegen de afspraken zijn. Want dit zal zorgen voor beperkingen van economische groei en meer belasting. Daardoor kunnen deze landen niet meer zijn gang gaan in broeikasproductie.
Aan de andere kant is wel goed dat men kijkt naar de voordelen van zo’n protocole. Uiteindelijk moet men, hoe hoog ook diens functie is, kunnen weten dat het voortbestaan van mens bedreigd kan worden, de lust naar oorlogen zal toenemen en de balans tussen mooi en lelijk, arm en rijk industrie en ontwikkelingsland steeds toenemen. Als wij nu niets -willen- doen zullen wij over enkele jaren spijt hebben dat er geen acties genomen zijn.
De kansen wat wij nu hebben moeten wij niet zien als geschenk, maar wel als de moment waarop wij de mogelijkheid hebben te laten horen wat wij kunnen doen. Te laten horen hoe belangrijk het milieu, aarde en het leven en ontwikkelingssamenwerkingen zijn.
Add comment december 17, 2007



